Er zijn verschillende hoofdmethoden voor het meten van de temperatuur van vloeistof in stalen buizen:
Contacttemperatuurmeting: Dit is een traditionele temperatuurmeetmethode waarbij het temperatuurmeetinstrument in direct contact moet staan met de vloeistof. De contacttemperatuurmeting is onderverdeeld in directe uitlezing en push-in-types. Directe uitlezing omvat thermokoppels en thermische weerstanden, en directe push-in maakt doorgaans gebruik van thermometers, thermokoppels, thermische weerstanden en thermische infrarooddetectoren. De voordelen van contacttemperatuurmeting zijn de eenvoudige bediening en nauwkeurige detectie, maar het nadeel is dat er tijdens het meetproces direct contact met de vloeistof nodig is, wat na verloop van tijd een zekere vervuiling van de vloeistof zal veroorzaken.
Contactloze temperatuurmeting: Deze methode vereist geen contact met het vloeistofoppervlak. De temperatuur van de vloeistof kan snel en nauwkeurig worden gemeten met behulp van technologieën zoals thermokoppels, infrarood en lasers. Het voordeel van contactloze temperatuurmeting is dat deze de temperatuur kan meten zonder het object te vernietigen, eenvoudig te bedienen is en een kleine fout vertoont, maar er moet worden opgemerkt dat de meetnauwkeurigheid wordt beïnvloed in omgevingen zoals sterke wind en sterk licht.
Optische temperatuurmeting: Het is voornamelijk afhankelijk van infraroodthermometers om de door het instrument uitgezonden infraroodstralen te vergelijken met de infraroodstralen die door het vloeistofoppervlak worden uitgezonden om de temperatuur van de vloeistof te berekenen. Optische temperatuurmeting heeft de voordelen dat deze snel, gemakkelijk en contactloos is, maar de nadelen zijn dat het instrument duur is, de meetnauwkeurigheid relatief laag is en de meetafstand beperkt is.
Elektromagnetische temperatuurmeting: Dit is een nieuwe technologie voor temperatuurmeting. Via de CERAMIR®-technologie en het door Siemens ontwikkelde temperatuurmeetinstrument voor gesmolten staal wordt magnetische inductie gebruikt om de bewegingssnelheid van metaaldeeltjes in de vloeistof te meten, waardoor de temperatuur van de vloeistof wordt verkregen. Elektromagnetische temperatuurmeting heeft de voordelen van een snelle responstijd, geen noodzaak om contact te maken met het vloeistofoppervlak en een hoge meetnauwkeurigheid, maar het nadeel is dat het momenteel niet mogelijk is om ondiepe vloeistoffen te meten.
